KUNST in de Etalage Oldenzaal     6 – 28 oktober 2018

Neeltje & Paul Hoftijzer: een installatie in de PALTHE TUIN

- doorloop de tijd -

Het Palthehuis is het historisch museum van Oldenzaal. Hier kunnen we zien hoe de familie Palthe drie generaties lang in Oldenzaal leefde, maar ook de ontwikkeling van Oldenzaal vanuit de prehistorie tot nu wordt getoond.

De ingang van dit museum ligt in de Palthe-tuin en is bij deze kunstmanifestatie “Kunst in de Etalage” voor deze kunstenaars de etalage van het Museum.

In het Palthehuis doorlopen de bezoekers de tijd, een spiraal van oude beelden en voorwerpen.

 

In de installatie van Neeltje en Paul Hoftijzer in de tuin van het Palthehuis wordt bij deze weg stil gestaan. Materiaal: rolstenen, schilderingen op tule (hoofdzakelijk olieverf), poppen, verf en touw.

Neeltje en Paul maken al lange tijd vooral installaties buiten in de natuur. Kleine en grote ingrepen in de bestaande werkelijkheid. Vaak gebruiken zij daarbij voorwerpen van elders en opgehangen beschilderde doeken, maar bijvoorbeeld ook oude poppen, die zij altijd al door kleur toe te voegen hebben aangepast.

Verwijzing naar wat vroeger is geweest hoort daar zeker bij.

 

Leg

Een pop

Gewikkeld in zachte herinneringen

Op de grafsteen

Van voorouders

Van verloren levens

 

Vat

Het leven

In de spiraal van zijn

Op de weg

Die voor ons doorlopen is

 

Schilder

De tranen

Op doorschijnende vitrages

In de etalage van het verleden

 

En droom weg

Op weg naar een nieuw zijn

 

Foto’s van de installatie worden na afronding van de installatie toegevoegd

img-20180619-wa0022

De zaterdag na midzomer hebben we weer een jaar Ode aan de Linge voor nu in Geldermalsen afgesloten. Het park was al bijna leeg op een mijnheer met twee blaffende tekkels op een bankje na. Tegelijkertijd brak ook Mary Q de U haar eenden-koffie-tijd af. Het park oogde nu al leeg zonder al die kunst.

Nu geeft het afbreken van een tentoonstelling of installatie altijd al een soort triest gevoel. Zelfs als dit jaar blijkbaar de kunstwerken in Geldermalsen het vrijwel zonder vernielingen overleefd hebben. Bij Mary waren wat eendjes weggevlogen en had iemand blijkbaar een koffie-kan of misschien wel twee nodig.
Eerdere jaren daar in Geldermalsen en andere plekken heeft ons geleerd er rekening mee te houden dat kunstuitingen in het publieke terrein voor een aantal van onze mede-nederlanders het doelwit is van zielloze en zinloze vernielingen.

Dat is voor ons nog nooit een reden geweest om onze vaak kwetsbare kunstuitingen niet daar neer te zetten. Wel moeten we constateren dat er door die algemeen voorkomende vernielingen van kunst er veel minder activiteiten komen, waar we buiten ons werk kunnen laten zien.

Dat is erg jammer voor ons….maar misschien wel nog triester voor anderen. Want zo worden mensen veel minder in contact gebracht met een visuele wereld van iemand die anders kijkt dan jij en die je leven kan verrijken.

KIJK MAAR wWAT JE GEMIST ZOU KUNNEN HEBBEN:

img-20180619-wa0021

 

20180617_145254

 

img-20180619-wa0019img-20180619-wa0016

WE ZIJN OP WEG NAAR EEN VOLGENDE ONTMOETING

WE ZIJN OP WEG NAAR EEN VOLGENDE ODE AAN DE LINGE

ALS VADERS EEN DAG APART STAAN; ONTMOETEN WE JE

EN VOUWEN WE WEER EEN BLIK OP ONZE WERELD UIT IN GELDERMALSEN

MAAR………

werkend aan ode aan de linge 2018 / 1

werkend aan ode aan de linge 2018 / 1

HET VERLEDEN BLIJFT ALTIJD NABIJ

 

uit ervaring weten we

dat het leven

globaal genomen

in gelijke mate

goed en slecht,

wel vaker grijs

en niet uitgesproken is.

Het is zo vol te houden

tot het schemerige

en het vage.

Ondanks

de rondwervelende krachten

van gras, water en diepgang,

de opgelopen pijn,

dood

aangenaam

laten aanzien.

20180419_135109

14. april 2018 · Write a comment · Categories: Kunst · Tags:

dsc06899 dsc06905 dsc06915 dsc06933 dsc06936 dsc06948 dsc06952 dsc06955 dsc07036 dsc07040 dsc07054 dsc07058 dsc07108 dsc07112 dsc07119

img-20170626-wa0004

Ode aan “e v a c u a t i e”

Ook wij …..

Vonden de bestemming nooit,

Vanaf dag één niet gewild.

 

Geen wens, geen liefde,

Puur genot.

 

Voor de lol geboren,

Opium voor eigen bestaan.

 

Uit kilheid zo geboren,

Waar liefde zo ontbrak.

 

Toch zo willen houden van,

Wat niet beminnen kan.

 

Op weg ….

Uit niets naar niets, waarom?

 

Niet waard om te leven, om te zijn.

In het diepst van innerlijkheid,

Meedogenloos verminkt.

Niet bekeken zelfs nooit gezien.

 

Geen plek gekregen of gevonden,

Geen herinnering de moeite waard.

 

Eindeloos en leeg moeten: zijn.

Wat niet mocht en wil zijn.

Bestemming steeds vergeven.

 

Waar het niet verder gaat,

Breekt de waanzin naar buiten.

Op zoek naar “bordje” menselijkheid.

 

“BEGRIP OM DOOR TE GAAN”

dit is wat we vonden na de beeldenstorm in Geldermalsen

dit is wat we vonden na de beeldenstorm in Geldermalsen

 

 

met veel dank aan Sjak Van Hoesel voor zijn reactie.

 

Onze installatie evacuatie is in Geldermalsen vernield.

Wat hebben sommige inwoners van dit plaatsje toch met vluchtelingen en asielzoekers?

Zelf een kunstwerk dat hierover onze aandacht vraagt moet het ontgelden

na-de-beeldenstorm-1

 

Meau Verweij schreef ons:

zo kwetsbaar zijn we dus weer,

& opnieuw  jullie werk..

bij het opruimen vond ik bijgevoegd beeld : pijnlijk & mooi tegelijk…

zelf zoek ik de stilte van de rivier om dit soort shit een plaats te geven

heb voor jullie een veertje te water gelaten

wens jullie veerkracht,

liefs & sterkte

En voegde er een veer bij:

p2410415

Zo trof hij een pop ( deel van de installatie bij de oever van de Linge aan:

p2410561

Ook Huub Claessens uit Buren legde de beeldenstorm vast:

linge-1a

linge-ode-2

linge-ode-3

linge-ode-4

 

dsc06847

Ook wij …..

kunnen op een dag

op weg moeten gaan:

eindbestemming onbekend.

 

Wat we achterlaten

is te zwaar

om in herinneringen levend te houden.

 

Op weg …

naar te ver weg

van de veilige geboorteplek,

de schoorsteen en daken van de voorouders,

de boom van de jeugd,

de groet van een buur.

 

En de hoofden draaien steeds met ons mee,

we weten ons onbeschut door ogen bekeken

 

Eindeloos lang: stappen

die vervolgd worden.

 

Waar te veel hun laatste adem uitblazen

op weg naar waar ze nooit zouden willen zijn

 

Volg de bordjes is de enige werkbare richtlijn

“ e v a c u a t i e “

 

dsc06859 

Neeltje & Paul Hoftijzer   juni 2017

 

 

 

ODE AAN DE LINGE GELDERMALSEN  LINGEPARK

 

Neeltje & Paul Hoftijzer             Juni 2017                    “Evacuatie”

De installatie: hout, poppen, draad, verf, tulle, houten latten, olieverf en touw

 

De installatie evacuatie bestaat uit een aantal houten vlotten met vluchtelingen

Een route van hier naar waar ook weer…in ieder geval verder

Langs de route van de vlotten

kijken vogels op transparante doeken geschilderd toe

Bewaken de weg

De evacuatie route van hier naar verder.

 

Volgt men als bezoeker dit pad,

Kan men zich even net zo ontheemd en bekeken voelen

En ziet men waar het niet verder ging.

dsc06848

wachten aan de oever

SONY DSC

water stroomt verder

ik wacht

om over te steken

inruilen van de ene werkelijkheid

verwachtend een andere

ik wacht

kijk het pad terug

weg door momenten

bloemen

gestrooid

op elke voetafdruk

installatie ode 2016 1

kleurrijk

maar niet echt

kunst & stof

al bijna vergaan

voorbij zijn

SONY DSC

ik wacht

zij wachten ook

lange ademtochten

alsof

morgen

de dag is

ik wacht

want

de reis terug

is

eindeloos lang

wachtend aan de oever

en het water is al weg

gestroomd

ik wacht

op de oversteek

mijn munt

ben ik verloren

SONY DSC

Wegens persoonlijke omstandigheden kunnen neeltje & paul hun installatie niet in Geldermalsen opbouwen. Maar in Dinxperlo is een kleine dependance van ODE AAN DE LINGE neergestreken. Dit bericht is een weergave daarvan.
Met dank aan Hans & Marion
 
Het gedicht is verbeeld door Hans Vernooij te zien in Geldermalsen
 
gedicht vertolkt door hans v.

 

SONY DSC

DE LOKROEP VAN DE ZEE

De Linge heeft zijn loop verlegd
en loopt nu door onze tuin
Takken heeft het water
in bossen neergesmeten
en liggen nu aangemeerd
tegen de tuinbank
Net zo als wij dromen ze
van het geluid van zee
In de wetenschap
dat al het water ooit weer
zal meedeinen
in het ritme van eb & vloed
En als zij luisteren
naar de lokroep van de ode aan de Linge
op de langste zomerdag kunnen aanmeren
Repen doek worden gekleurd
maar het grote goed
heeft de lokroep van de zee
nog steeds niet begrepen,

of toch wel en
heeft hij de verlokking
nog steeds weerstaan.

lijn op weg

lijn op weg

 

Zou een meeuw nog van de zee weten, als hij naar beneden kijkt en de Linge ziet stromen?

Zou deze meeuw nog weten van de kleuren van de zee, als hij de akkers onder zich in elkaar ziet overgaan?

Zou een meeuw weten dat de storm zijn nest zal weg zwiepen, als hij zo druk aan het bouwen is?

Zou de mens wel kijken, als deze meeuw zo ver van zee zijn toekomst zoekt?

 

En brengt de lokroep van de zee ook de meeuw weer in beweging als de beweging van eb en vloed ook hem nu vangt?

 

ritme in kleur

ritme in kleur

 

De lokroep van de zee heeft zijn eigen ritme

en roept en roept maar door

SONY DSC

 

DSC02511